“Twee keer is geen scheepsrecht”
Ook de tweede keer dat ik na een uurtje rijden bij deze plek aankwam, bleef de verwachte mooie zonsondergang uit. Dit was de eerste keer ook al het geval, zoals te lezen valt bij de eerste ‘Beleving’ met de titel ‘Verstilling aan het IJsselmeer‘. Op zo’n moment kan je twee dingen doen: onverrichter zake naar huis terugkeren of niet treuren en overstappen op plan B. Het werd uiteraard optie 2.
Er zat door de regenwolken die aan kwamen drijven genoeg tekening in de lucht: dat bood mogelijkheden voor een zwart-wit foto met lange sluitertijd. Om de gewenste plaat te schieten moest er nog één obstakel overwonnen worden: natte voeten. Want om dichtbij genoeg te komen voor de groothoeklens moest ik het water in. Dus……broekspijpen omhoog en gaan met die banaan. Daar stond ik dan, driekwartier lang tot kniehoogte in het water. Maar wat heb ik genoten! En die mooie zonsdondergang? Die komt wellicht bij de derde keer.
Niet geheel onbelangrijk: over het eindresultaat ben ik zeer tevreden, zeker op groot scherm.